Dziś jest: Czwartek 26 maja 2016 imieniny: Filipa i Pauliny

BIP

BIP

Kapital Ludzki

EFS

3latki

3latki

Liceum

Obsluga techniczna
ALFA TV

Strona archiwalna

Historia

Według archeologów - pomijając najdawniejsze przekazy z czasów epoki kamiennej i brązu - w miejscu, gdzie obecnie znajduje się Kalisz Pomorski istniał gród słowiański już w VIII wieku, a obok niego osada rybacko-rolnicza. Gród był położony obronnie, między jeziorami i bagnami. Olbrzymie lasy zapewniały ludności znaczną część wyżywienia. Ogólnie jednakże powiedzieć należy, - iż były to obszary słabo zaludnione (w porównaniu z pobliskimi ziemiami nad Notecią i Wartą). Nic, więc dziwnego, że władca Wielkopolski Przemysł I (1220-1257), ojciec Przemysława II króla Polski, postanowił ziemie te zagospodarować i umocnić. W połowie XIII w. zajął on Kalisz nad Prosną i właśnie stąd zabrał osadników, przenosząc ich nad Drawicę do osady Nova Calisia. Takie były początki Kalisza Pomorskiego i stąd się wzięła jego obecna nazwa.
Janusz Kenstel jako pan na zamku w Kaliszu Pomorskim (Calis), jest wspomniany w dokumencie z roku 1290, w którym Przemysł II nadał zakonowi templariuszy ziemię między Czaplinkiem a Drawskiem. Na polecenie księcia, templariuszy wprowadzał w te dobra właśnie rycerz Janusz Kenstel z Kalis. A skoro był tam panem i rycerzem – musiał posiadać zamek. Z tym, iż stał on w innym miejscu, niż zamek stoi obecnie.

Okres dzielnicowego rozbicia Polski nie sprzyjał umocnieniu wpływów naszych władców na tych terenach; już w 1296 r. Kalisz Pomorski i jego okolice zajęła Brandenburgia, a dnia 14 września 1303 r. margrabiowie brandenburscy Otton, Konrad, Jan i Waldemar wystawili dokument (fotografia powyżej), który się uważa za przywilej lokacyjny i nadanie praw miejskich. Należy zaznaczyć, iż włączenie Kalisza Pomorskiego do Brandenburgii nie zmieniło przynależności tych ziem do diecezji poznańskiej; biskup poznański był w dalszym ciągu władzą dla miejscowego duchowieństwa co miało wielkie znaczenie dla uznania wpływów polskich na ziemiach. Poniżej pierwszy znany widok Kalisza Pomorskiego - od strony południowo-wschodniej (miedzioryt Mathiasa Meriana z 1652 roku). Widać na nim jezioro Bobrowo jeszcze nie przedzielone groblą (ul. Mickiewicza) na Bobrowo Wielkie i Bobrowo Małe. Są też w murach miejskich dwie bramy (Recka i Kamienna).

Margrabiowie brandenburscy dali Kalisz Pomorski w lenno rodzinne Wedlów; praktycznie więc był on prywatnym miastem tego znanego pomorsko-wielkopolskiego rodu (wielkopolska linia rodu Wedlów zmieniła nazwisko na Tuczyński stąd pobliskie miasteczko nosi nazwę Tuczno). Wedlowie rozpoczęli budowę zamku obronnego. Jednak miasto należało do nich zaledwie 25 lat (od 1350 do 1375 roku). Wedlowie postawili tu tylko dom rycerski i pozostało po nim kilka kamieni, zachowanych w pałacowych murach do dziś. Zamek a potem renesansową rezydencję, czyli pierwszy pałac w mieście, postawiła władająca nim w ciągu pięciu wieków (od XIV do XVIII) rodzina Güntersbergów.
Samo miasto, mające 7 ha powierzchni, otoczono murami obronnymi posiadającymi trzy (a nie jak się błędnie uważa) dwie bramy: Kamienną (przy trasie prowadzącej do Białego Zdroju i dalej do Mirosławca oraz Wałcza), Recką (przy drodze w kierunku zachodnim, wiodącej do Drawna, Recza i Szczecina) oraz Młyńską (przy drodze w kierunku północnym, prowadzącej przez Suchowo do Drawska i Kołobrzegu).
Poniżej panorama Daniela Petzolda z 1715 roku, przedstawiająca Kalisz Pomorski od strony północno-zachodniej. Widać jezioro Młyńskie przedzielone groblą, po której prowadzi od bramy Młyńskiej droga w kierunku Suchowa i Drawska. Po lewej stronie grobli leży wyspa Zamkowa (prawdopodobne miejsce gdzie stał zamek Janusza Kenstela).

W XIV wieku pozycja Kalisza Pomorskiego znacznie wzrosła, ponieważ przez miasto prowadziła droga królewska łącząca Brandenburgie z Państwem Krzyżackim. Łączyła Myślibórz z Tczewem. Tą trasą w obydwu kierunkach dążyli kupcy, szli na wschód rycerze wspomagający zakon krzyżacki. Był to nie tylko ważny ciąg handlu dalekosiężnego, ale trakt mający znaczenie polityczno - strategiczne Państwa Krzyżackiego. A potęga Krzyżacka rosła: w początkach wieku opanowali oni obszar Nowej Marchii, ku niezadowoleniu ludności (w tym i szlachty z rodem Wedlów na czele) sprzyjającej Polsce. Polska starała się odzyskać te obszary; Władysław Jagiełło chciał od Brandenburgii wykupić ziemie tzw. Nowej Marchii, ale ubiegli go Krzyżacy, którzy panowali tu od 1402-1455 r.

Ciężkie były czasy krzyżackie dla Kalisza Pomorskiego i jego okolic. W czasach Wielkiej Wojny polsko-krzyżackiej w 1409 r. (na rok przed Grunwaldem) wielkopolskie pospolite ruszenie oblegało Kalisz Pomorski w odwet za napaść Krzyżaków na Wałcz. Bronił się wówczas w Kaliszu Pomorskim wójt krzyżacki von Günsterberg. W czasie wyprawy husytów i wojsk polskich na tereny krzyżackie w 1433 r. jednostki polskie zajęły Kalisz Pomorski; do 1435 r. stały tu polskie załogi, które jednakże na podstawie późniejszych układów opuściły miasto.

W 1455 r. Kalisz - wykupiony od Krzyżaków - wrócił do Brandenburgii. Okolice były stale - chociaż powolnie - germanizowane. Znaczne szkody przyniosła reformacja umacniając pozycję języka niemieckiego. W tym samym okresie rozpoczyna się trwający kilka wieków rozwój sukiennictwa. Trwa on aż do przełomu XVIII/XIX wieku. Jeszcze w 1816 r. było tu czynnych 271 warsztatów sukienniczych.

Po śmierci ostatnich Güntersbergów,  Ewalda Fryderyka w roku 1732 oraz bezdzietnego brata Hansa Adama, w roku 1734, spadkobierczyniami całego majątku rodziny von Güntersberg zostały dwie córki Ewalda Fryderyka - starsza Krystyna Elżbieta i młodsza Apolonia Jadwiga. Podzieliły go tak, że część zamkową (kaliską) objęła Apolonia Jadwiga (po pierwszym mężu von Rohr, a po drugim von Reck), natomiast część suchowską Krystyna Elżbieta (po mężu von Wedel). Więcej na ten temat można przeczytać na portalu wielopokoleniowym kaliskiego Liceum: "My-Kalisz Pomorski-okolice-świat", w zakładce "Nasze okolice", artykuł: " Güntersbergowie na Ziemi Kaliskiej". A o wspomnianym niżej wielkim pożarze miasta, przeczytamy na tym samym portalu, w zakładce "Spacery w czasie", artykuł: "Wielki pożar i trzech Fryderyków".
http://www.liceum.kalisz.pl/ 


Fot. z prywatnego archiwum Joanny Mączkowskiej

Klęską był 1771 r.; pożar zniszczył wówczas ponad sto budynków. Miasto straciło na znaczeniu. Ale tylko chwilowo, bo Król Fryderyk II przeznaczył na jego odbudowę wielkie jak na tamte czasy fundusze. Zdjęcie powyżej przedstawia wiszący w wieży kaliskiego Kościoła dzwon, jaki w roku 1772 ufundowali Fryderykowi Wielkiemu wdzięczni mieszkańcy.
W II połowie XIX upowszechniła się w okolicy uprawa ziemniaków i wówczas Kalisz Pomorski był znacznym centrum kopaczy ziemniaków. Koło 1890 r. blisko tysiąc kopaczy ruszyło w okolice, by na pobliskich majątkach pracować w tym zakresie. Poniżej fotokopia opisu Kalisza Pomorskiego z roku 1809.

W latach 1888-1900 zbudowano linie kolejowe (obok widok zniszczonego po 1945 roku dworca); Kalisz Pomorski stał się węzłem komunikacji kolejowej. Wówczas też powstały tu pierwsze zakłady przemysłowe ( tartak, cegielnia, gorzelnia, garbarnia). Na przełomie XIX/XX wieku rozpoczął się również napływ wczasowiczów. W 1900 r. miasto liczyło 3,7 tys. mieszkańców. 25 lat później 3,4 tys. W przeddzień wojny w 1939 r. w Kaliszu Pomorskim mieszkało 4 tys. mieszkańców. Znaczny rozwój Kalisza Pomorskiego miał miejsce na przełomie wieku XIX i XX . We wrześniu 1888 roku ukończono pierwszy odcinek trasy kolejowej z Wałcza do Kalisza Pomorskiego. W kilka lat później w roku 1896 wybudowano linie kolejową Kalisz Pomorski - Choszczno i Kalisz Pomorski - Stargard Szczeciński, a w 1900 Kalisz Pomorski - Wierzchowo.

Budowa tras kolejowych, szos, a także duża wycinka lasów sprawiły, że miast zyskało na znaczeniu. Powstało dużo nowych budynków i przedsiębiorstw m.in. tarta, ratusz, silos zbożowy w Kaliszu Pomorskim a także budynek szkoły z 1901 roku (obecne LO). W 1907 roku miasto otrzymało oświetlenie gazowe, powstała także fabryka butów skórzanych (z napędem motorowym). Od roku 1917 rozpoczęto elektryfikację miasta.

Niegdyś Kalisz Pomorski odgrywał dużą rolę dzięki przemysłowi sukienniczemu, który rozsławił nazwę miasta po za granicami Pomorza. Wtedy też powstał cech sukienniczy, liczący 271 Mistrzów, który został rozwiązany w 1910 roku. Pod koniec I Wojny Światowej zachowane zostały 3 fabryki, które przed i w czasie wojny produkowały sukno na potrzeby wojska. A po upadku sukiennictwa, rzemieślnicy kaliscy przestawili się na szewstwo i miasto zasłynęło z wyrobu butów. Ale i to rzemiosło upadło, nie sprostając konkurencji z obuwiem wytwarzanym masowo w fabrykach.

Kalisz Pomorski dzięki pięknemu położeniu między lasami i jeziorami był kurortem dla wielu gości ze Szczecina i Berlina.Do 1945 roku nie odczuwano tutaj wojny bezpośrednio. Sytuacja zmieniła się w pierwszych tygodniach 1945 roku to znaczy do rozpoczęcia ofensywy styczniowej znad Wisły. Armia radziecka i I AWP posuwały się niezmiernie szybko w kierunku Wału Pomorskiego potężnych fortyfikacji niemieckich, których budowę rozpoczęto w latach 1934-36, a następnie rozbudowano 1944 r. Fortyfikacje ciągnące się od Szczecinka przez pobliskie miasta Wałcz i Mirosławiec i dalej na południe brzegiem Drawy i Noteci znajdowały się bezpośrednio przy Kaliszu Pomorskim. Miasto znalazło się w zasięgu głównych działań wojennych tego odcinka frontu. Od wschodu posuwały się 61 armia radziecka i 7 korpus kawalerii. Szły one niebywale szybko łamiąc pozycje niemieckie, ale właśnie w rejonie Kalisza Pomorskiego atak wojska radzieckich zbiegał się - jak pisze płk W. Jadziak z przeciwuderzeniem nieprzyjaciela. Stąd pierwsza próba zajęcia Kalisza Pomorskiego z marszu się nie udała. Ciężkie walki trwały długo. Wreszcie 12 lutego 1945 roku miasto zostało wyzwolone, ale więcej niż połowa obiektów mieszkalnych uległa zniszczeniu i nie nadawała się do odbudowy. Wszędzie były ruiny w gruzach leżały zakłady przemysłowe.
Przedstawiona wyżej wersja zdobycia Kalisza Pomorskiego przez Armię Czerwoną nie znajduje potwierdzenia w faktach. Jest zatem ideologiczna wizją próbującą zamazać niekorzystną dla zdobywców prawdę. To mianowicie, iż miasto nie zostało zniszczone podczas walk, lecz w wyniku późniejszego rabunku. Z próbą innego niż dotychczas spojrzenia na ten temat można zapoznać się na portalu wielopokoleniowym kaliskiego Liceum: "My-Kalisz Pomorski-okolice-świat", w zakładce "Spacery w czasie", artykuł: "Zdobycie Kalisza Pomorskiego".
http://www.liceum.kalisz.pl/ 

TABLICA CHRONOLOGICZNA
1290 Przemysł II nadał zakonowi templariuszy ziemię między Czaplinkiem a Drawskiem. Na polecenie księcia, templariuszy wprowadzał w te dobra polski rycerz Janusz Kenstel z Kalis (Kalisza Pomorskiego).
1303 Nadanie praw miejskich Kaliszowi
1409 Heinrich von Güntersburg otrzymał od mistrza krzyżackiego Ulricha von Jungingena prawa lenne do Kalisza.
1454 Kalisz należy znów do Brandenbugii ( wcześniej do Nowej Marchii).
1532-1577 Kalisz został trzykrotnie spalony.
1623 Epidemia pomoru w mieście.
1649 Rozpoczęcie działalności poczty na trasie tranzytowej Berlin- Królewiec.
1683 Ponownie wielki pożar w mieście.
1688 Rozpoczęcie działalności pierwszej szkoły w Kaliszu.
1750 Kalisz liczy 1016 mieszkańców.
1771 Wielki pożar w mieście.
1777 Kalisz został odbudowano po pożarze w 1771 roku. Pieniądze na odbudowę przekazał, 80 tys. talarów z kasy państwowej, król Fryderyk Wielki (II).
1781 Konsekracja nowego kościoła, postawionego na środku Rynku.
1783 Pierwsza apteka w Kaliszu.
1815 Kalisz należy do prowincji Pomorze.
1816 Kalisz ma 2182 mieszkańców, z czego 10 katolików i 92 Żydów.
1856 Budowa drogi do Drawska.
1881 Pierwsza gazeta w Kaliszu Pomorskim.
1888 Otwarcie linii kolejowej Kalisz - Piła.
1896 Otwarcie linii kolejowej Kalisz- Ulikowo oraz Kalisz - Choszczno.
1899 Budowa wysokiego magazynu zbożowego przy ul. Dworcowej.
1898 Rozpoczęcie budowy ratusza w Kaliszu.
1900 Otwarcie linii kolejowej Kalisz - Złocieniec.
1901 Otwarcie budynku szkoły (dzisiaj budynek Liceum).
1905 Uruchomienie fabryki cementu.
1908 Gazyfikacja miasta.
1908 Otwarcie nowej fabryki butów skórzanych i drewnianych (Jahnke).
1910 Kalisz liczy 3343 mieszkańców.
1912 Budowa fabryki beczek drewnianych (dzisiejszy tartak).
1924 Zakończenie elektryfikacji miasta.
1927 Zamknięcie ostatniej fabryki sukienniczej w Kaliszu.
1933 Kalisz liczy 3837 mieszkańców.
1935 Przebudowa Ratusza.
1945 luty Zdobycie Kalisza Pomorskiego. Armia Czerwona pozostaje tu trzy tygodnie (od 11 lutego do 1 marca). Pozostawia po sobie zgliszcza.
1945 luty Powrót Kalisza Pomorskiego do Polski i przyjazd pierwszych osadników.
1949 Utworzenie Poligonu Drawskiego.
1963 Rozpoczęcie działalności fabryki produkcji betonu "Żelgazbet" (późniejszy "Prefabet").
1967 Wybudowano Ośrodek Zdrowia w Kaliszu Pomorskim.
1967-1972 Budowa obiektów Gminnej Spółdzielni w Kaliszu Pomorskim (piekarnia, biurowiec, restauracja, masarnia).
1972-1974 Budowa osiedla "Świt" przy ul. Wolności w Kaliszu Pomorskim
1973 Powstanie Banku Spółdzielczego w Kaliszu Pomorskim.
1974 Budowa Szkoły Podstawowej przy ul. Błonie Kaszubskie w Kaliszu Pomorskim.
1976 Budowa Ośrodka Sportu i Rekreacji oraz Stadionu Miejskiego w Kaliszu Pomorskim.
1976-1978 Powstanie osiedla mieszkaniowego PGR przy ul. Dworcowej w Kaliszu Pomorskim.
1984 Oddanie do użytku dworca PKS w Kaliszu Pomorskim.
1985 styczeń Rozpoczęcie działalności Nadleśnictwa Kalisz Pomorski w nowym obiekcie.
1988 Powstanie osiedla mieszkaniowego przy ul. Brzozowej w Kaliszu Pomorskim.
1993 Budowa oczyszczalni ścieków i kanalizacji w Kaliszu Pomorskim.
1995 Początek gazyfikacji Kalisza Pomorskiego.
1995-1997 Budowa zaplecza sportowego na Stadionie Miejskim w Kaliszu Pomorskim.
1999 Podpisanie umowy partnerskiej pomiędzy Gminą Kalisz Pomorski, a niemieckim miastem Kaltenkirchen.
2002 Wykonanie nowej elewacji budynku ratusza w Kaliszu Pomorskim.
2003 lipiec Obchody 700-lecia Kalisza Pomorskiego
2004 Pierwszy Jarmark nad Jeziorem Ogórkowym (Młyńskim) w Kaliszu Pomorskim.
2004-2005 Modernizacja oczyszczalni ścieków w Kaliszu Pomorskim.
2005 Remont budynku ratusza w Kaliszu Pomorskim.
2005 Modernizacja świetlicy wiejskiej w Starej Korytnicy.
2005-2006 Budowa Gminnego Centrum Reagowania w Kaliszu Pomorskim.
2005-2006 Remont przystanku PKS w Kaliszu Pomorskim.
2006 Reaktywacja kolei (regionalne przewozy pasażerskie na trasie Szczecin-Kalisz Pomorski).
2006 Budowa EUROBOISKA i boisk do gry w tenisa i piłkę siatkową na Stadionie Miejskim w Kaliszu Pomorskim.
2006 Budowa hali widowiskowo-sportowej w Kaliszu Pomorskim.
2006 Budowa 2 wielorodzinnych budynków komunalnych przy ul. Brzozowej w Kaliszu Pomorskim.
2006 Budowa stacji uzdatniania wody w Kaliszu Pomorskim.
2006 Remont świetlicy wiejskiej w Bralinie.
2006 Budowa hali sportowej przy Szkole Podstawowej w Pomierzynie.
2006 Budowa boiska o sztucznej nawierzchni w Poźrzadle Wielkim.
2006 Budowa boiska o sztucznej nawierzchni przy ul. Brzozowej w Kaliszu Pomorskim.
2006-2007 Budowa Przedszkola Miejskiego w Kaliszu Pomorskim
2006-2007 Skanalizowanie (niemal w 100%) miasta i gminy Kalisz Pomorski.
2006-2007 Budowa 4 wielorodzinnych budynków komunalnych przy ul. Dworcowej w Kaliszu Pomorskim.
2007 Modernizacja świetlicy wiejskiej w Starej Studnicy.
2007 Modernizacja świetlicy wiejskiej w Cybowie.
2007 Podpisanie umowy o stosunkach partnerskich pomiędzy Gminą Kalisz Pomorski, a niemieckim miastem Torgelow.
2007-2008 Modernizacja świetlicy wiejskiej w Poźrzadle Wielkim.
2007-2008 Remont elewacji kościoła w Kaliszu Pomorskim.
2006-2008 Remont Pałacu Wedlów w Kaliszu Pomorskim.

HISTORIA HERBU KALISZA POMORSKIEGO

Kalisz otrzymał swój herb równocześnie z lokacją lub wkrótce po niej. Herb ten przedstawia na srebrnym polu czerwonego zająca biegnącego po zielonej murawie i spadającego nań z rozpostartymi szponami czerwonego orła. Herb znajdował się na pieczęci XVI-wiecznej , mającej średnicę 34 mm, znanej jedynie z odcisku z 1404 roku, ponieważ wcześniejsza istniejąca niegdyś przy dokumencie hołdowniczym miast nowomarchijskich z 25 czerwca 1364 roku, przechowywanym obecnie w archiwum w Pradze, została zagubiona.

Pieczęć w polu głównym przedstawiała godło miasta: orła polującego na zająca, lecz tutaj zwróconego w lewo, a w otoku napis: S?CIVITATIS NOVE KALIS. Ostatni potwierdzony odcisk tej pieczęci pochodzi z 1506 roku.

Mamy zatem udokumentowane używanie takiej pieczęci przez miasto Kalisz w XIV- XVI wieku. Wizerunek herbu miasta przekazuje na XVII-wiecznej panoramie Mateusz Merian. W XVIII wieku, podobnie jak w przypadku innych miast, godło to zastąpił orzeł pruski. Dowodzi tego pieczęć z 1740 roku, przechowywana obecnie w Archiwum Państwowym w Poznaniu. Do godła z orłem i zającem powrócono w XIX wieku. Jednakże w początkach wieku IXI, zając zwrócony był w prawo. Takiego herbu miasto używa do dzisiaj i można go oglądać na budynku ratusza.

Herb Kalisza jest zagadkowy, ponieważ bardzo odbiega swoją symboliką od godeł herbowych wielu innych miast lokowanych przez margrabiów. Cześć heraldyków uważa, że orzeł w herbie miasta pochodzi z godła margrabiów brandenburskich. Cóż jednak czynić z zającem? Motyw spadającego czy polującego orła na zwierze w herbie Kalisza nie jest jedynym wśród herbów miast marchijskich. Na XIV-wiecznej pieczęci sekretnej brandenburskiego miasta Kremmen, lokowanego w 1298 roku, orzeł spada na ptaka (kaczka, gęś). Motyw polującego orła jest zupełne podobny jak w herbie Kalisza. Lecz i w tym przypadku nie łatwo rozstrzygnąć, co zaszyfrowano w tym herbie. Nie wydaje się rozsądne przyjęcie starego poglądu P.v.Niessena, że w herbie Kalisza askański orzeł rzuca się na polskiego zająca.

Podejmując próbę wyjaśnienia symboliki herbu, badacz ten odwołał się do znaczenia słowa zając, które w języku niemieckim brzmi Hase. To z kolei pozwoliło wysunąć hipotezę, że zająca w herbie mogła mieć nowomarchijska rodzina rycerska von Hasselow i od niej mógł zając trafić do herbu Kalisza Pomorskiego. Pomysł jest bardzo ciekawy, lecz mało prawdopodobny, skoro herb tej rodziny nie jest bliżej znany i zapewne nie przedstawił zająca. Poza tym nie posiadamy wiadomości wiążących rodzinę von Hasselow z okolicami Kalisza.

Kolejna hipoteza uznaje godło Kalisza jako odwołanie się do obfitujących w zwierzynę okolicznych lasów. Niektórzy ze zwolenników takiego wytłumaczenia symboliki herbu przedstawiającego kaliskiego ptaka uznają go za sokoła, a całe godło, za zwykłą scenkę z polowania. Na poparcie ich poglądu ma służyć wizerunek sokoła w herbie pobliskiego Złocieńca (Falkenberg). Nie zauważono jednak, że w przypadku Złocieńca wizerunek ten jest uzasadniony czy umotywowany nazwą samego miasta. A w przypadku Kalisza takiego związku nie zauważamy. Odwołując się na razie do ogólnej symboliki tego zwierzęcia, możemy stwierdzić, że w heraldyce zając symbolizował spokój na ustroniu, łowiectwo, zręczną taktykę, przebiegłość, szybkość i czujność. Herb Kalisza odzwierciedla niemal w pełni starogreckie przysłowie: musisz szybko biec, by złapać zająca. Lecz przypuszczalnie nie miało ono wpływu na wybór godła dla Kalisza.
Więcej informacji na ten temat zamieszczono na portalu wielopokoleniowym kaliskiego Liceum: "My-Kalisz Pomorski-okolice-świat", w zakładce "Spacery w czasie", artykuł: "Odyseja kaliskiego zająca".
http://www.liceum.kalisz.pl/ 

Obecnie Herb Gminy składa się z dwóch zasadniczych elementów:

  • godła herbu, czyli graficznego przedstawienia treści herbu,
  • tarczy herbu, w której polu umieszczone jest godło herbu.

Godło herbu przedstawia: w srebrnym polu tarczy (oznaczonym kolorem białym), w jego centralnym położeniu, orzeł porywający zająca biegnącego po zielonej murawie. Orzeł i zając w kolorze czerwieni. Dziób i szpony orła złote (oznaczone kolorem żółtym).

herb

Obecny herb Gminy Kalisz Pomorski

FLAGA GMINY

Flaga Gminy Kalisz Pomorski ma kształt prostokąta o wymiarach stanowiących proporcję 8:5 składa się z trzech różnobarwnych, poziomych pasów o różnych wymiarach. Pas wewnętrzny w kolorze białym - stanowiący 50% powierzchni flagi, zewnętrzne pasy: górny w kolorze niebieskim, dolny w kolorze zielonym - stanowiące po 25% powierzchni flagi. Pośrodku białego pasa umieszczone godło herbowe - bez tarczy herbu.

flaga

Flaga gminy

Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki. Nie pokazuj więcej tego powiadomienia